اطرافيان و دستيارانش را خسته ميكرد ولى خود خسته نمىشد . هيچ گاه در هيچ مجلّه‌اى مقاله ننوشت و فقط يك بار كه شخصى كتابى را كه او تنقيح نموده و پرداخته بود بنام خود منتشر ساخت ، خواست مقاله‌اى بنويسد و حقيقت امر را بشناساند ، امّا با مشورت محمّد قزوينى از آن هم صرف نظر نمود . او بخاندان پيامبر عشقى شديد داشت و خدمتگزارى به آن خاندان را باعث افتخار خود ميدانست . اجازات علمى فراوانى از اساتيدش كسب كرده بود و بدقّت در صندوقچه‌اى نگهدارى ميكرد كه حدود سى سال پيش صندوقچه را بسرقت بردند . و شايد كسى كه آن را برده بود پنداشته بود كه پر از جواهر است ! پس از آن اجازات چندى از مشايخ ديگر گرفت ، كه از جمله اجازه‌اى است از شيخ آقا بزرگ طهرانى ، و اجازه‌اى از شيخ محمّد على معزّى دزفولى . نتيجهء عمر پر بركت 75 سالهء او يك سلسله كتب و متون معتبر است كه همه از مآخذ مهمّ اسلامى و شيعى و ادبى شمرده مىشود ، و گذشت روزگار جلوهء آنها را افزون مىنمايد . على محدث